mürteci sözlük » harabat - her şey aslına rücû eder

harabat  

başlık içinde ara
  1. harap olmuş yerler.
    (zaloglurustem 25/06/2010 02:14)
  2. "Harabat ehline hor bakma Şakir
    Defineye malik viraneler var" dizelerini aklıma getiren kelime.


    (youngmoon 25/06/2010 02:19)
  3. (bkz: meyhane)*

    "koyalum zühdi bugün rind i harâbât olalum
    girelüm meyhânede nâz u münâcât olalum

    keselüm hâceti biz dünyeden ü ehlinden
    dostı hem-dem idinüp kıble-i hâcât olalum

    fahri fahr itmeyelüm fakr ile fahr idelüm
    hâlik'a yüz tutuban halka mühimmât olalum

    lâ'da dem urmayalum diyelüm ki illa'llâh
    nefyi nefy eyleyelüm hu'yıla isbât olalum

    kadem öte basalum arş u tamu'nun üstine
    ışk bahrine düşüp bî-ser ü bî-pay olalum

    biz sıfat tutmayalum ışkıla hem-renk olalum
    gâhi gâh arz olalum gâhi semavât olalum

    yûnus'un çâresi yok çâre yine andan olur
    vuslata vasl oluban bir niçe heyhât olalum"

    hz. yunus

    (bkz: çaresi ne)
    (klm 18/11/2012 23:25 ~ 18/11/2012 23:26)
  4. arapça, sıkıntı, harabelik yerler manasına gelen bir kelime. sûfinin, maddi ve nefsî dediğimiz yönünü yıkmasından, kendisinde dünyalık bir şey kalmamasından hareketle bu tâbir kullanılır olmuştur. meyhane kelimesi de aynı mânâda kullanılmıştır. tasavvuf edebiyatında; içki, dudak, yanak, şarap, kâse, sâkî gibi mecazlı kullanımlar, tamamen sûfinin geçirdiği, yaşadığı bir takım hâlleri veya bazı tâbirlerin sembol olarak ifâdelendirilişini belirler.
    sâkî: mürşid; sevgili: allah; kâse: kalb; vb. gibi örnekler, bu hususu daha iyi açıklar.
    sûfilerin dünyalarını harap etmeleri, âhireti imâr içindir. zira âyetlerde, dünyanın bir oyun yeri olduğu, âhiretin dünyadan daha hayırlı bulunduğu anlatılmaktadır. çeşitli âyetlerin, bu şekilde bir yorum kazanması sonucu, rindler, ehl-i harabat denilen ve özgürce bir hayat yaşamaya temayüllü bazı gruplar ortaya çıkmıştır. harabelik, yıkık yer, kimseye mal olmayan, ne kadar onarılırsa onarılsın, bir türlü mamur hâle gelmeyen, bir çeşit sarhoş olup sonunda yıkılıp giden, yok olan şu dünyadır. zira allah'ın vechinin haricinde olan her şey fanidir, yok olucudur, helak olucudur. (rahman/26-27). ancak, bu görüşün islâm açısından, çeşitli şekillerde tenkide uğradığı da bir gerçektir. resmî islâm'dan sapma gösteren hurufîlik, kalenderîlik ve hayderîlik gibi bazı tasavvufî okullar için, bu iddia geçerli görülmekle birlikte, dünyaya lâyık olduğu gibi değer veren ve ona göre rabbanî bir yaşam tarzını kendine şiar edinmiş kişiler için, doğru değildir.

    hârâbatı eğerçi görmedik amma, görenlerden
    işittik bir neşat-efzâ makâm-ı dil-güşâ derler.

    şeyhülislâm yahya

    hârâbatı görenler her biri bir haletin söyler
    safâsın zikreder rindân, zâhid sıkletin söyler.

    ragıb paşa

    *
    (muheyya 20/02/2015 08:42 ~ 20/02/2015 08:43)

mürteci sözlük © 2009 |

Mürteci Sözlük hiçbir resmi veya gayri resmi kişi ve/veya kurumla bağlantılı olmayan, kullanıcılarının katılımıyla işleyen bağımsız bir platformdur. Mürteci Sözlük'te yer alan yazıların tüm sorumluluğu yazarlarına aittir. Sözlük öndenetim mekanizmasına sahip olmadığından, bu yazıların doğru olduğu hakkında bir teminat vermez. Bu ortamda yol açabileceği hukuki mahzurlar başta olmak üzere olumsuz bir durumla karşılaştığınızı düşünüyorsanız lütfen iletişim bölümünden Mürteci Sözlük Ekibi ile bağlantıya geçiniz.